اینترنت ملی یا شبکه ملی اطلاعات» چیست ؟ این پدیده چه ویژگیهایی دارد؟ چه تفاوتی با اینترنتی که هم اکنون از آن استفاده می کنیم خواهد داشت؟ هدف کشورما از راهاندازی آن چیست؟ نقاط ضعف و نقاط قوت آن در برابر اینترنت بینالمللی کدامند؟ و از همه مهمتر نحوه انعکاس اخبار مربوط به آن در رسانههای بینالمللی و مواضع این رسانهها در قبال آن چگونه بوده است؟ کدام کشورها از چنین قابلیتی بهره می برند و چرا ؟ پاسخ همه این سوالات را در گزارش زیر خواهید یافت.
کاهش وابستگی زیر ساختهای حیاتی کشور به اینترنت برای ارتقا امنیت ملی قطعا امریست ضروری که پس از حملات گسترده و سازمان دهی شده به صنایع کشور توسط استاکس نت و همچنین مشکلات پیش آمده برای نیروگاه بوشهر اهمیت دوچندانی یافت.
بدون شک قرار داشتن همه خدمات دولت الکترونیک بر روی شبکه اینترنت بجای اینترانت، کشور را در معرض هک سخت به معنای ایجاد اختلال و بدتر از آن هک نرم به معنای ورود بی خبر و بدون ایجاد تغییر به منظور دزدی اطلاعات مهم ملی، قرار می دهد. هرچند بسیاری از کشورهای جهان هنوز در برابر چنین خطری بی تفاوتند، اما این روزها دیگر کم کم موج جدایی از اینترنت جهانی یا آمریکایی در دنیا آغاز شده است.
چند سالی است که کاربران اینترنت با موضوع جدیدی از سوی مسوولان ICT کشور که همان راهاندازی شبکه ملی اطلاعات است، مواجه شدهاند. این موضوع به خودی خود توانسته کاربران شبکه اینترنت را با سوالات زیادی روبهرو کند؛ همزمان با طرح این عنوان نامهای دیگری هم مانند شبکه ملی اینترنت، اینترنت ملی و یا پروژه دیگری دقیقا با همان نام شبکه ملی اینترنت که در مرکز تحقیقات مخابرات بررسی میشود، مطرح شده است.
اینترنت ملی چه اهدافی را دنبال می کند؟
تا قبل از این که تقی پور وزیر سابق ارتباطات و فنآوری اطلاعات، هدف اصلی از راهاندازی شبکه ملی اطلاعات را بیان کند، شاید خیلیها گمان میکردند قرار است پروتکلی مخصوص خود کشور به وجود آید که سامانه اینترنتی ایران را از دیگر کشورها جدا میکند اما از صحبتهای تقی پور این گونه دانسته شد که دسترسی با سرعت بالا به اینترنت مفهوم چنین شبکهای است که علاوه بر برقراری ارتباط در داخل کشور امکان استفاده از شبکه جهانی اینترنت را هم داراست.
شبکه ملی اطلاعات به روایت وزارت ارتباطات
قبل از هر اظهار نظری باید دید خود متولیان راه اندازی شبکه ملی اطلاعات در باره آن چه می گویند؟ شبکه ملی اطلاعات در پرتال سازمان فناوری اطلاعات وزارت ارتباطات چنین تعریف شده است:
شبکه ملی متشکل از زیرساختهای ارتباطی، مراکز دادهی توسعه یافته داخلی دولتی و غیردولتی و همچنین زیرساختهای نرمافزاری است که در سراسر کشور گسترده شده است.
این شبکه ظرفیت لازم برای “نگهداری و تبادل امن اطلاعات داخلی درکشور به منظور توسعهی خدمات الکترونیکی” و “دسترسی به اینترنت” از طریق بستر ارتباطی باند پهن سراسری برای کاربران خانگی، کسبوکارها و دستگاههای اجرایی را فراهم میکند.
این شبکه تجمیع کننده شبکههای اختصاصی، محلی و ملی در کشور است که از دو بخش اختصاصی و عمومی تشکیل میشود. بخش اختصاصی برای ارتباط و تبادل اطلاعات و خدمات دستگاههای اجرایی با یکدیگر و بخش عمومی برای ارایه خدمات به کاربران عمومی است و این دو بخش در نقاطی نظیر مراکز داده با یکدیگر اتصال دارند.



